سعدی › رباعی شمارهٔ ۱۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مندیش که سست عهد و بدپیمانم / وز دوستیت فرار گیرد جانم
هرچند که به خط جمال منسوخ شود / من خط تو همچنان زنخ می‌خوانم