سعدی › رباعی شمارهٔ ۱۰۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آرام دل خویش نجویم چه کنم؟ / وندر طلبش به سر نپویم چه کنم؟
گویند مرو که خون خود می‌ریزی / مادام که در کمند اویم چه کنم؟