سعدی › رباعی شمارهٔ ۱۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

من با تو سکون نگیرم و خو نکنم / بی عارض گلبوی تو گل بو نکنم
گویند فراموش کنش تا برود / الحمد فراموش کنم و او نکنم