سعدی › ایضا فی الغزل| ” میراث‌دار ادب پارسی “

امطلع شمس باب دارک ام بدر؟ / اقدک ام غصن من البان لا ادری؟
تمیش ولم تحسن الی بنظرة / ملکت غنی لاتکبرن علی فقری
اکاد اذا تمشی لدی تبخترا / اموت، و احیی ان مررت علی قبری
تواریت عنی بالحجاب مغاضبا / و هل یتواری نور وجهک بالخدر؟
الم ترنی احدی یدی تبسطت / الیک، و اخری من یدی علی صدری؟
اتأمرنی بالصبر عنک جلادة / و عندی غرام یستطیل علی الصبر
اباح دمی ثغر تبسم ضاحکا / عسی یرحم الله القتیل علی الثغر
و رب صدیق لامنی فی وداده / الم یره یوما فیوضح لی عذری
اسیرالهوی ان شت فاصرخ شکایة / و ان شئت فاصبر لافکاک عن الاسر
و من شرب الخمر الذی اناذقته / الی غد حشر لایفیق من السکر