حدائق روضات النعیم وطیبها / تضیق علی نفس یجور حبیبها
فیالیت شعری ای ارض ترحلوا / و بینی و بین الحی بید اجوبها
ذکرت لیالی الوصل و اشتاق باطنی / فیا حبذا تلک اللیالی و طیبها
و مجلسنا یحکی منازل جنة / و فی ید حوراء المحلة کوبها
بقلبی هوی کالنمل یا صاح لم یزل / تقرض احشائی و یخفی دبیبها
فلا تحسبن البعد یورث سلوة / فنار غرامی لیس یطفی لهیبها
و جلباب عهدی لایرث جدیده / و روضة حبی لایجف رطیبها
سقی سحب الوسمی غیطان ارضکم / و ان لم یکن طوفان عینی ینوبها
منازل سلمی شوقتنی کابة / و ما ضر سلمی ان یحن کئیبها
بکت مقلة السعدی ما ذکرالحمی / واطیب ما یبکی ادیار غریبها