سعدی › وله فی مدح ابش بنت سعد| ” میراث‌دار ادب پارسی “

فلک را این همه تمکین نباشد / فروغ مهر و مه چندین نباشد
صبا گر بگذرد بر خاک پایت / عجب گر دامنش مشکین نباشد
ز مروارید تاج خسروانیت / یکی در خوشهٔ پروین نباشد
بقای ملک باد این خاندان را / که تا باشد خلل در دین نباشد
هر آن کو سر بگرداند ز حکمت / از آن بیچاره‌تر مسکین نباشد
عدو را کز تو بر دل پای پیلست / بزن تا بیدقش فرزین نباشد
چنین خسرو کجا باشد در آفاق / وگر باشد چنین شیرین نباشد
خدا را دشمنش جایی بمیراد / که هیچش دوست بر بالین نباشد