به خرمی و به خیر آمدی و آزادی / که از صروف زمان در امان حق بادی
به اتفاق همایون و طلعت میمون / دری ز شادی بر روی خلق بگشادی
به هر مقام که پای مبارکت برسد / زمانه را نرسد دست جور و بیدادی
بزرگ پیش خداوند بنده‌ای باشد / که بندگان خدایش کنند آزادی
بهشت گرچه پرآسایشست و ناز و نعیم / جز آن متاع نیابی که خود فرستادی
تو را سلامت دنیا و آخرت باشد / که بیخ خیر نشاندی و داد حق دادی
دعای زنده‌دلانت بلا بگرداند / غم رعیت و درویش بردهد شادی
خدای عزوجل از تو بنده خشنودست / وزان پدر که تو فرزند پرهنر زادی
ملوک روی زمین بر سواد منشورت / نهاده سر چو قلم بر بیاض بغدادی