سعدی › شمارهٔ ۱۰۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هیچ فرصت ورای آن مطلب / که کسی مرگ دشمنان بیند
تا نمیرد یکی به ناکامی / دیگری دوستکام ننشیند
تو هم ایمن مباش و غره مشو / که فلک هیچ دوست نگزیند
شادکامی مکن که دشمن مرد / مرغ، دانه یکان یکان چیند