سعدی › شمارهٔ ۱۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

امیر ما عسل از دست خلق می‌نخورد / که زهر در قدح انگبین تواند بود
عجب که در عسل از زهر می‌کند پرهیز / حذر نمی‌کند از تیر آه زهرآلود