سعدی › شمارهٔ ۱۰۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه گنجها بنهادند و دیگری برداشت / چه رنجها بکشیدند و دیگری آسود
به تازیانهٔ مرگ از سرش به در کردند / که سلطنت به سر تازیانه می‌فرمود
نفس که نفس برو تکیه می‌کند بادست / به وقت مرگ بداند که باد می‌پیمود