سعدی › در پند و اخلاق| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای چشم و چراغ اهل بینش / مقصود وجود آفرینش
صاحب دل لاینام قلبی / مهمان أبیت عند ربی
در وصف تو لانبی بعدی / خود وصف تو و زبان سعدی؟