سعدی › شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نمیرد گر بمیرد نیکنامی / که در خیلش بود قائم مقامی
چو در مجلس چراغی هست اگر شمع / بمیرد، همچنان روشن بود جمع