سعدی › شمارهٔ ۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زخم بالای یکدگر بزنند / بخراشند و مرهمی نکنند
خار و گل درهم‌اند و ظلمت و نور / عسل و شهد و نشتر و زنبور