سعدی › شمارهٔ ۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه رند پریشان شوریده بخت / چه زاهد که بر خود کند کار سخت
به زهد و ورع کوش و صدق و صفا / ولیکن میفزای بر مصطفی
از اندازه بیرون سپیدی مخواه / که مذموم باشد، چه جای سیاه