سعدی › شمارهٔ ۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سگ بر آن آدمی شرف دارد / کو دل دوستان بیازارد
این سخن را حقیقتی باید / تا معانی به دل فرود آید
آدمی با تو دست در مطعوم / سگ ز بیرون آستان محروم
حیف باشد که سگ وفا دارد / و آدمی دشمنی روا دارد