صائب تبریزی › غزل شمارهٔ ۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مین دل محزونیله بیر تازه قربانیز هله / زخم تیر غمزه مستینله بیجانیز هله
اولمادان غم چکمه ریز دور زمانیندان سنین / ناله و آه ایتمه ده دل ایندی حیرانیز هله
لطف ایدرسن، گر چه سن اغیاره هر دم دوستیم / روز و شب بیز فرقتینله زار و نالانیز هله
عید وصلینه مشرف اولمادان اغیار دون / دستینی بوس ایله دیک بیزاونلا شادانیز هله
دام دوزخ ایچره اغیار اولماسین اصلا خلاص / صائبا بیز جنت دلداره مهمانیز هله