صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۳۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سیه مستان غفلت را فلک هشیار می سازد / درشتان را به گردش آسیا هموار می سازد
مژگان زرد، خانه برانداز سینه است / الماس در خراش جگر بی قرینه است