صائب تبریزی › شمارهٔ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چند دارم در بغل پنهان دل افسرده را؟ / چند در فانوس دارم این چراغ مرده را؟
سیر گلشن بی دماغان را نمی آرد به حال / سایه گل می کشد در خون دل آزرده را