صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سر به دیوار ندامت می زند تدبیر ما / راه بیرون شد ندارد کوچه زنجیر ما
گریه های تلخ ما را چاشنی دیگر بود / از شکر پیوسته لبریزست جوی شیر ما