صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما را / که ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را
شکست دشمن عاجز دلی از سنگ می خواهد / وگرنه نیست از خار ملامت پای کم ما را