صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نگه دارد خدا آن سیمتن را از گزند ما! / که اخگر در گریبان دارد آتش از سپند ما
ز گیرودار ما آسوده باش ای آهوی وحشی / که از بس نارسایی چین نمی گیرد کمند ما