صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

(مده ز دست درین فصل جام صهبا را / که موج لاله به می شست روی صحرا را)
(جنون ما به نسیم بهانه ای بندست / بس است آتش گل دیگجوش سودا را)