صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتاب / که بوی خون به مشامم رسید ز سرخی باب!
تمام شب به خیال تو عشق می بازم / ز سادگی به کتان صاف می کنم مهتاب