صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاست / هر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
از پریشان اختلاطی رنگ بر رویت نماند / هر که با گلچین مدارا می کند اینش سزاست