صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بهار مایه غفلت بود گرانان را / شکوفه پنبه گوش است باغبانان را
چراغ گل به نسیم بهانه ای بندست / مبر به سیر چمن آستین فشانان را