صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به دست شانه مده زلف عنبرین بو را / به خود دراز مگردان زبان بدگو را
به روی او سخنان درشت خط مزنید / شکسته دل مپسندید رنگ آن رو را
گرفته اوج به نوعی کساد بازاری / که آفتاب زند بر زمین ترازو را