صائب تبریزی › شمارهٔ ۶۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی را / به خاکیان بچشان رحمت الهی را
نماز اگر نکنی اختیار آن با توست / مباد فوت کنی آه صبحگاهی را