صائب تبریزی › شمارهٔ ۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده است / نگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
گوهر جرات من در صدف طوفان نیست / بارها قطره من بر صف دریا زده است