صائب تبریزی › شمارهٔ ۷۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده است / مرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است
در حریم خاکساری سرکشی را بار نیست / شعله این بزم در پای سپند افتاده است