صائب تبریزی › شمارهٔ ۷۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده است / همچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
هر چه می گیریم صرف بینوانان می کنیم / کاسه دریوزه ما سرنگون افتاده است