صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شور دریای وجود از سر پرشور من است / رقص مینای فلک از می پرزور من است
می زند مور خطش ملک سلیمان بر هم / این پریزاد قباپوش که منظور من است