صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۲۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزست / زمین هند به آن تیرگی شکرخیزست
خدا غنی است ز عصیان ما سیه کاران / طبیب را چه زیان از شکست پرهیزست؟