صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز ناله ام در و بام قفس نگارین است / ز گریه ام چمن روزگار رنگین است
خزان نسیم برون رانده ای است از چمنش / بهار نسخه آن پنجه نگارین است
به نامه حسرت آغوش خود چه بنویسم؟ / که این کتاب مناسب به خانه زین است
چنان به بستر آسودگی نهم پهلو؟ / مرا که خواب پریشان به زیر بالین است