صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیست / در عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
آسوده بود سرو ز بی طاقتی آب / این سر به هوا را ز ته پا خبری نیست