صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۳۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سرکشم ز ابر بهاری گذشته است / شراب من از خوشگواری گذشته است
چرا ابرویت چون هلالی نباشد؟ / که عمرش به بیمارداری گذشته است