صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

غم پوشش برونم را گرفته است / خیال نان درونم را گرفته است
ز فکر جامه و نان چون برآیم؟ / که بیرون و درونم را گرفته است