صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در جوش خلق کعبه حاجات گم شده است / در توبه شکسته خرابات گم شده است
آن طفل مشربیم که در مشت خاک ما / بس گوهر گرامی اوقات گم شده است