صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۶۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خال تو ریشه در شکرستان دوانده است / در خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
جز خط دل سیه که مبیناد روز خوش / بر شمع آفتاب که دامن فشانده است؟