صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۶۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است / خود را به زیر بال سمندر کشیده است
خودبین مباش تا به حیات ابد رسی / آیینه سد به راه سکندر کشیده است