صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۸۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

(راه سخنم معنی بسیار گرفته است / از جوش گل این رخنه دیوار گرفته است)
(با صاف ضمیران به ادب باش که بسیار / از آب گهر آینه زنگار گرفته است)
(آن رهرو افسرده اساسم که مکرر / دامان مرا سایه دیوار گرفته است)