صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۹۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد / شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد
از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت / سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد