صائب تبریزی › شمارهٔ ۱۹۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شوربختم، دل به آن کنج دهانم می کشد / موشکافم، دل به آن موی میانم می کشد
خار دیوارم، وبال دامن گل نیستم / بی سبب از باغ بیرون باغبانم می کشد