صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد / برگریزان زبان شد، گفتگو آخر نشد
شد به هم پیچیده طومار حیات جاودان / داستان زلف بی پایان او آخر نشد