صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند / این گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
لاله با دست نگارین سینه خارا شکافت / دانه ما در چنین فصلی به زیر خاک ماند