صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۰۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

وقت جمعی خوش که تخمی در ته گل کرده اند / خاطر خود جمع از امید حاصل کرده اند
زاهدان چون سکه بهر رونق بازار خود / پشت بر زر، روی در دنیای باطل کرده اند