صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

روح را با تن شکم پرور برابر می کند / بادبان را کشتی پربار لنگر می کند
تخم نیکی را زمین پاک اکسیر بقاست / قطره آبی که نوشد تیغ جوهر می کند