صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گردد / تسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد
نیم غافل ز پاس زیردستان در زبردستی / چو گوهر رشته از پهلوی من لاغر نمی گردد
گرانجان در زمین خشک گردد غرق چون قارون / کف پای سبکروحان ز دریا تر نمی گردد