صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۳۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارد / اگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد
ز هم بالینی دل خواب در چشمم نمی گردد / الهی هیچ کس سر بر سر بیمار نگذارد
ز جوش مغز، مو بر فرقم آتش زیر پا دارد / همان بهتر که ناصح بر سرم دستار نگذارد