صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رهروان چون بر میان دامان استغنا زنند / هر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند
با گناه ما چه سازد آتش دوزخ، مگر / روز محشر طاعت ما را به روی ما زنند