صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۵۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رود / خانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود
درد غربت بر دل تنگم گرانی می کند / گرد ویرانی گرم از خانه بیرون می رود
قطع الفت کردن از روشن ضمیران مشکل است / دود می پیچد به خود از خانه بیرون می رود